Joris leeft sinds zijn twintigste elke dag met migraine. Soms is de pijn zo hevig dat hij uren of zelfs dagen in bed moet liggen. Werken en actief blijven zijn belangrijk voor hem, maar veel prikkels en te weinig rust maken de klachten vaak erger. Na ongeveer twintig behandelingen zonder resultaat is hij nu begonnen aan een nieuw traject bij een neuroloog. Dat geeft hem voor het eerst in jaren weer hoop op verbetering. Steun van familie en vrienden helpt hem om met de pijn om te gaan. Hij praat open over hoe het met hem gaat en wat hij nodig heeft. Voor Joris hoeven anderen zijn pijn niet precies te begrijpen om er toch voor hem te kunnen zijn. Alleen al luisteren, dichtbij zijn en samen afleiding zoeken kan veel betekenen. Zijn verhaal laat zien hoe belangrijk het kan zijn om pijn niet alleen te dragen en ruimte te geven aan verdriet én hoop.