Vermeeren gebruikt foto’s, video en beeldend werk om te laten zien hoe het is om met chronische pijn te leven. Ze laat ook zien welke ideeën er in onze samenleving bestaan over gezondheid en identiteit. Vermeeren noemt zichzelf crip : een woord dat staat voor allerlei vormen van beperking, zoals lichamelijke, mentale of zintuiglijke beperkingen en leerproblemen. Daarmee wil ze laten zien dat er niet één manier is waarop een lichaam of geest “zou moeten werken”, en dat we veel breder mogen kijken naar wat ‘normaal’ of functioneel is.