Ik geef niet op

Babette leeft al jaren met chronische pijn en wil graag blijven meedoen in de samenleving. Uit onderzoek bleek dat ze zes uur per dag zittend werk kan doen, maar het lukte haar lange tijd niet om passend werk te vinden. Na twee jaar stopten zowel de gemeente als andere hulp bij haar zoektocht. Omdat haar partner een inkomen heeft, krijgt ze zelf geen uitkering. Dat gevoel van afhankelijkheid vindt ze moeilijk. Toch bleef Babette zoeken naar manieren om actief te blijven. Inmiddels werkt ze als zelfstandige in de buitenschoolse opvang en doet ze vrijwilligerswerk op twee scholen. Ze past haar werk aan haar pijn aan, neemt rust als dat nodig is en gebruikt zichtbaar een TENS-apparaat. Ook praat ze open over haar beperkingen, zodat anderen begrijpen waarom ze soms iets anders moet doen. Haar verhaal laat zien hoe belangrijk het voor haar is om niet op te geven en te blijven zoeken naar een manier om mee te doen die bij haar past.

Het verhaal van Babette

Graag wil ik mijn ervaring met pijn en de samenleving delen. Vijftien jaar geleden ben ik bij het UWV medisch onderzocht. Uit het onderzoek bleek dat ik zes uur per dag zittend werk kan doen met een hoofdsteun. Ik was erg blij met die uitslag.

Dossier gesloten

Via Stichting MEE ben ik in het doelgroepregister (banenafspraak) terechtgekomen, wat bedoeld is voor mensen met een beperking. Ik kreeg ondersteuning om werk te zoeken, maar na twee jaar zonder resultaat werd mijn dossier gesloten.

Ook de gemeente besloot na twee jaar mijn dossier te sluiten. Ze zeiden: “Je weet ons te vinden.”

Zelfstandig zijn

Ik heb nergens recht op omdat mijn partner een inkomen heeft. Deze afhankelijkheid is erg vervelend. Daarom krijg ik nog steeds maatschappelijk werk van Stichting MEE, mijn klankbord.

Maar ik geef niet op. Ondertussen werk ik als zelfstandige in een naschoolse opvang en doe ik vrijwilligerswerk bij twee tussenschoolse opvanglocaties (waarvoor ik een zakcentje ontvang). Het werk dat ik nu doe, kan ik goed combineren met mijn andere werkzaamheden en mijn chronische pijn. Ik draag mijn TENS-apparaat zichtbaar om mijn nek. Ik neem rust wanneer nodig en ben open over mijn situatie, zodat iedereen weet waarom ik soms langer moet zitten tijdens het werk.

Babette


Meer lezen

Wil jij ook jouw verhaal vertellen?

Jouw verhaal kan anderen herkenning geven of aan het denken zetten. Je verhaal delen kan op drie manieren:

  • Je schrijft je eigen verhaal
  • Je laat je interviewen
  • Je maakt een korte video waarin je je verhaal vertelt

Lees alles over het delen van jouw ervaringsverhaal via Pijninfo.nl

Waar ben je naar op zoek?